Hallo dames en heren. Ik zal me even voorstellen, want het is weer een tijd geleden dat ik iets geschreven heb. Ik sta bekend als 'die kerel die altijd de verslagen van VCO A1 schreef'. Vaak is mij gevraagd waarom ik gestopt ben met het schrijven en of ik weer wilde beginnen met mooie verhaaltjes te schrijven. Nou zal ik vertellen waarom jullie zo lang niks van mij gehoord hebben.

Door het succes van de verslagen van de A veranderde mijn leven compleet. In het begin alleen op een positieve manier. Vrouwen wilden voort met me praten, ouderen lachten en zwaaiden naar me, in plaats van stenen en rollators naar me te gooien en ik kon voort boodschappen doen zonder dat de winkeleigenaar schreeuwde: 'Hee schiet eens op, je jaagt al mijn klanten weg'. Na een tijdje begon het echter te leiden tot sterallures. Ik kocht voor al mijn geld 'bling' en spoilers voor op mijn fiets, wilde nog alleen rode M&M’s eten en ik ben zelfs een bril gaan dragen om de paparazzi, die ik overal leek te zien, te misleiden. Toen ik de 24e zak M&M’s weggegooid heb, omdat de rode op waren, vond ons pap het genoeg geweest. Hij zei: 'Dat je je als een klootzak gedraagt, moet je zelf weten, maar dat je al die heerlijke M&M’s weggooit gaat echt te ver. Je gaat naar een afkickkliniek!' De kliniek vertelde dat ik een tijdje moest stoppen met schrijven om weer tot mezelf te komen. Deze week is de tijd aangekomen dat ik mijn eerste verslag sindsdien mocht schrijven. Dus hier komt mijn eerste verslag over VCO 2!

Deze zondag begon als de typische actieve zondagochtend van VCO 2. Een kwartier na tijd zat iedereen trappelend van ongeduld in de kantine, Koen rook zoals gewoonlijk weer gruwelijk naar alcohol en iedereen was woedend om de onchristelijke tijd dat we weer aanwezig moesten zijn om een potje te ballen.

Toch was er deze week iets anders. Doordat we in Wilbertoord moesten voetballen waren alle Langenbomers 
direct die kant op gegaan en zoals een bekend filosoof altijd zei: 'De appel valt niet ver van de boom!' Hiermee bedoelde hij volgens mij dat als er geen langenbomers zijn, er vaak te weinig auto's zijn. Ook deze week was dit het geval. We zouden met zijn 6'en in Toon's auto moeten. De vorige keer dat we dit probeerden, lukte dit met veel pijn en moeite precies (zie afbeelding). Maar aangezien dat voor carnaval was en we tijdens carnaval de nodige pilsjes en frikadellen genuttigd hebben, durfden we het niet aan om het weer te proberen.

Zo gebeurde het dat Bart en Gerrit weggebracht werden om Bart's trouwe wagen te halen. 2 spelers bleven achter en zouden meteen daarna opgehaald worden. Het is natuurlijk niet erg om op 't Oventje te moeten wachten. 't Oventje ligt namelijk in gemeente Landerd, wat sinds kort de eerste gemeente in Brabant is die een eigen mascotte heeft, genaamd Docus de Das. Ze hebben Docus de Das ingevoerd als symbool voor alle geweldige toeristische trekpleisters die Landerd heeft, zoals monumenten als omgewaaide palen en schitterende weilanden enzo. Nee, het is echt een genot om een tijdje in zo'n gemeente te moeten wachten. Er werd een mooi plekje bij de omgewaaide paal uitgezocht om flink te haaaaangen en het wachten kon beginnen.

De eerste 10 minuten waren puur genieten, we werden gezelschap gehouden door vele wielrenners en konden flink genieten van het schitterende monument. Na een kwartier vonden we het verdacht lang duren. We vroegen ons af of Broeksteeg misschien verhuisd was, we konden ons nog een tijd herinneren dat je binnen 2 minuten op en neer naar Bart reed. Natuurlijk wilden we niet ongeduldig overkomen, dus bleven we nog een tijdje haaaangen. Toen we 25 minuten gehangen hadden, werden we toch een beetje bezorgd en besloten we te bellen. Aan de telefoon bleek dat er niets ernstigs aan de hand was. We waren gewoon vergeten. Dat is natuurlijk volkomen logisch. Waarom zou je eraan denken om spelers op te halen, je gaat er toch gewoon vanuit dat andere mensen je spelers meenemen? 

Nou zijn we de beroerdste niet en we besloten om niet bij de pakken neer te zitten, maar in de kantine een lekker pilsje te pakken. Een heerlijk gevoel was het dat de rest van het team al bezig was aan de yell terwijl wij een lekker biertje dronken. Nu hoor ik jullie denken: 'Huh, doen jullie een yell? Een yell is toch een van de meest achterlijke dingen om te doen, waarbij je mannelijkheid bij iedere schreeuw langzaam verdwijnt?' Ja, daar hebben jullie helemaal gelijk in. Maar jullie vergeten dat een yell een van de beste manieren is om je goed te motiveren en de teamgeest naar boven te laten komen. Tenminste dat zegt Toon en hij zal er wel verstand van hebben. Je wordt natuurlijk niet zomaar leider van VCO 2…

Na de nodige pilsjes werden de 2 achtergebleven spelers alsnog opgehaald door Toon en hebben nog gevoetbald. De wedstrijd was wel ok en we hebben gelijk gespeeld, maar daar zal ik niet al te veel over vertellen. Het leven is natuurlijk veel te kort om alleen maar over voetbal te praten.

Ps. Misschien vragen jullie je af waarom ik voor deze titel heb gekozen. Ik kreeg veel commentaar van mensen dat mijn titels niet spectaculair genoeg waren en ik met mooie Engelse titels veel meer lezers trok. Daarom heb ik de 'random title generator' op http://mdbenoit.com/rtg.htm gebruikt om de titel te verzinnen. Vinden jullie dit een verbetering, sms: 'njaa dat vind ik wel een verbetering' naar 0653570295.