Hallo dames en heren. Ik zal me even voorstellen, want het is weer een tijd geleden dat ik iets geschreven heb. Ik sta bekend als 'die kerel die altijd de verslagen van VCO A1 schreef'. Vaak is mij gevraagd waarom ik gestopt ben met het schrijven en of ik weer wilde beginnen met mooie verhaaltjes te schrijven. Nou zal ik vertellen waarom jullie zo lang niks van mij gehoord hebben.

Door het succes van de verslagen van de A veranderde mijn leven compleet. In het begin alleen op een positieve manier. Vrouwen wilden voort met me praten, ouderen lachten en zwaaiden naar me, in plaats van stenen en rollators naar me te gooien en ik kon voort boodschappen doen zonder dat de winkeleigenaar schreeuwde: 'Hee schiet eens op, je jaagt al mijn klanten weg'. Na een tijdje begon het echter te leiden tot sterallures. Ik kocht voor al mijn geld 'bling' en spoilers voor op mijn fiets, wilde nog alleen rode M&M’s eten en ik ben zelfs een bril gaan dragen om de paparazzi, die ik overal leek te zien, te misleiden. Toen ik de 24e zak M&M’s weggegooid heb, omdat de rode op waren, vond ons pap het genoeg geweest. Hij zei: 'Dat je je als een klootzak gedraagt, moet je zelf weten, maar dat je al die heerlijke M&M’s weggooit gaat echt te ver. Je gaat naar een afkickkliniek!' De kliniek vertelde dat ik een tijdje moest stoppen met schrijven om weer tot mezelf te komen. Deze week is de tijd aangekomen dat ik mijn eerste verslag sindsdien mocht schrijven. Dus hier komt mijn eerste verslag over VCO 2!

Deze zondag begon als de typische actieve zondagochtend van VCO 2. Een kwartier na tijd zat iedereen trappelend van ongeduld in de kantine, Koen rook zoals gewoonlijk weer gruwelijk naar alcohol en iedereen was woedend om de onchristelijke tijd dat we weer aanwezig moesten zijn om een potje te ballen.

Toch was er deze week iets anders. Doordat we in Wilbertoord moesten voetballen waren alle Langenbomers 
direct die kant op gegaan en zoals een bekend filosoof altijd zei: 'De appel valt niet ver van de boom!' Hiermee bedoelde hij volgens mij dat als er geen langenbomers zijn, er vaak te weinig auto's zijn. Ook deze week was dit het geval. We zouden met zijn 6'en in Toon's auto moeten. De vorige keer dat we dit probeerden, lukte dit met veel pijn en moeite precies (zie afbeelding). Maar aangezien dat voor carnaval was en we tijdens carnaval de nodige pilsjes en frikadellen genuttigd hebben, durfden we het niet aan om het weer te proberen.

Zo gebeurde het dat Bart en Gerrit weggebracht werden om Bart's trouwe wagen te halen. 2 spelers bleven achter en zouden meteen daarna opgehaald worden. Het is natuurlijk niet erg om op 't Oventje te moeten wachten. 't Oventje ligt namelijk in gemeente Landerd, wat sinds kort de eerste gemeente in Brabant is die een eigen mascotte heeft, genaamd Docus de Das. Ze hebben Docus de Das ingevoerd als symbool voor alle geweldige toeristische trekpleisters die Landerd heeft, zoals monumenten als omgewaaide palen en schitterende weilanden enzo. Nee, het is echt een genot om een tijdje in zo'n gemeente te moeten wachten. Er werd een mooi plekje bij de omgewaaide paal uitgezocht om flink te haaaaangen en het wachten kon beginnen.

De eerste 10 minuten waren puur genieten, we werden gezelschap gehouden door vele wielrenners en konden flink genieten van het schitterende monument. Na een kwartier vonden we het verdacht lang duren. We vroegen ons af of Broeksteeg misschien verhuisd was, we konden ons nog een tijd herinneren dat je binnen 2 minuten op en neer naar Bart reed. Natuurlijk wilden we niet ongeduldig overkomen, dus bleven we nog een tijdje haaaangen. Toen we 25 minuten gehangen hadden, werden we toch een beetje bezorgd en besloten we te bellen. Aan de telefoon bleek dat er niets ernstigs aan de hand was. We waren gewoon vergeten. Dat is natuurlijk volkomen logisch. Waarom zou je eraan denken om spelers op te halen, je gaat er toch gewoon vanuit dat andere mensen je spelers meenemen? 

Nou zijn we de beroerdste niet en we besloten om niet bij de pakken neer te zitten, maar in de kantine een lekker pilsje te pakken. Een heerlijk gevoel was het dat de rest van het team al bezig was aan de yell terwijl wij een lekker biertje dronken. Nu hoor ik jullie denken: 'Huh, doen jullie een yell? Een yell is toch een van de meest achterlijke dingen om te doen, waarbij je mannelijkheid bij iedere schreeuw langzaam verdwijnt?' Ja, daar hebben jullie helemaal gelijk in. Maar jullie vergeten dat een yell een van de beste manieren is om je goed te motiveren en de teamgeest naar boven te laten komen. Tenminste dat zegt Toon en hij zal er wel verstand van hebben. Je wordt natuurlijk niet zomaar leider van VCO 2…

Na de nodige pilsjes werden de 2 achtergebleven spelers alsnog opgehaald door Toon en hebben nog gevoetbald. De wedstrijd was wel ok en we hebben gelijk gespeeld, maar daar zal ik niet al te veel over vertellen. Het leven is natuurlijk veel te kort om alleen maar over voetbal te praten.

Ps. Misschien vragen jullie je af waarom ik voor deze titel heb gekozen. Ik kreeg veel commentaar van mensen dat mijn titels niet spectaculair genoeg waren en ik met mooie Engelse titels veel meer lezers trok. Daarom heb ik de 'random title generator' op http://mdbenoit.com/rtg.htm gebruikt om de titel te verzinnen. Vinden jullie dit een verbetering, sms: 'njaa dat vind ik wel een verbetering' naar 0653570295.

Zondag 12 September
Uitslag: 2-5

5 September 2010
Uitslag: 2-4
Bijzonder: Eerste wedstrijd vernieuwd VCO 2

Pas op: dit wedstrijdverslag bevat dingen die in andere weken zijn gebeurd. In deze weken had ik geen zin/tijd/behoefte om een verslag te maken. Om jullie toch te laten genieten van deze momenten, zal ik net doen alsof ze in deze wedstrijd zijn gebeurd.

Deze week (eigenlijk al vorige week) stond de een na laatste wedstrijd op het programma. Dit zou de thriller tegen Volkel A2 zijn. Ze zeggen wel eens: ‘Volkel A2 thuis, altijd een lastige wedstrijd’. Hier klopt alleen geen zak van, Volkel A2 is echt verschrikkelijk slecht.

De zaterdag begon zoals bijna iedere zaterdag begint: Gerrit werd uitgelachen om gebeurtenissen uit het verleden, waarop Wilm vaak zei: ‘Ik snap echt niet dat je dat gedaan hebt’. Hierna kwam Bart en werd aan hem gevraagd hoe het met ‘Marv’ was (stiekem heeft ze een andere naam, maar voor de privacy van Bart en het meisje veranderen we de naam in maar in ‘Marv’). Je hoort het al, echt een typisch begin van de zaterdag.

Dit veranderde toen Noud over Gerrit’s bol aaide. We hoorde een verschrikkelijke schreeuw. ‘HET LEEFT’ schreeuwde Noud. We hadden geen idee waar hij het over had, maar toen we keken zagen we het meteen: midden op Gerrit’s hoofd zat een enorme bult. Het had echt de grote van een biljartbal en het voelde vrij apart als je eroverheen aaide. Zo begon de dag voor Gerrit niet zo heel goed.

Bij de opstelling was er 1 grote verrassing: Nick stond in de goal! Dit werd gedaan omdat Wilm echt een verschrikkelijke keeper is en zijn meid kwam kijken. Als ze zou zien hoe slecht Wilm keept, zou ze hem maar een trieste gozer vinden en nooit meer iets met hem willen. Zo begon Wilm in het veld.De wedstrijd begon en we kwamen er al snel achter dat dit geen goede keuze was. Nick keepte geweldig maar we zagen dat Wilm in het veld niet veel beter is dan in de goal. Zijn meid langs de kant vond het zo slecht dat ze ervan moest kotsen en met haar hoofd tegen de reclameborden sloeg. Wilm begreep de hint gelukkig en besloot een vrijwillige wissel aan te vragen.Iets later scoorde Volkel de 0-1, maar dit vond niemand erg. Iedereen weet namelijk wel dat je uiteindelijk altijd wel van Volkel wint. Dit werd de ruststand.

In de rust werd er besloten om alles of niets te gaan spelen. Een merkwaardige keuze. De vorige keren dat we alles of niets gingen spelen verloren we namelijk met 7-3, 8-1, 12-0 en 64-3.

De tweede helft verliep echter heel goed. Nick stal de show in de goal. De ene na de andere mooie redding had hij. Ballen werden weggeslagen alsof hij een kerel in elkaar sloeg, hij ving ballen klemvast en zijn uittrappen waren schitterend. Ondertussen scoorde Nort en Mitch wat doelpunten waardoor het 3-1 werd. De buit leek binnen maar het werd toch nog spannend. Een bal viel over Nick heen en leek in de goal te gaan. Door een geweldig reflex vloog Nick naar de bal toe en wist hem nog net over de goal te tikken. Wat een held!

Hierna maakte Bart nog een foutje (zie afbeelding onder). Hij zag zijn tegenstander voor Heidi (ik ga echt niet de hele tijd Marv typen, ik moet dadelijk nog eten, zo belangrijk is privacy nou ook niet) aan en omhelsde hem stevig. Hierna zag hij dat het toch niet zijn meid was en gooide en stampte zijn tegenstander flink de grond in. Dit was best grappig en zag er enorm goed uit. Helaas kreeg hij wel rood en moesten we hierdoor met 10 man verder. Het was wel een legendarisch moment, dit was de eerste rode kaart van Bart, we willen hem als team hier dan ook hartelijk mee feliciteren!

Zo wonnen we met 3-1 wat leidde tot een schandalige vertoning van Martijn en Jos. We kregen namelijk geen bier na de overwinning, terwijl dit toch eigenlijk wel een must is. We hadden ons 90 minuten uitgesloofd voor geen bier. Zo werd een mooie overwinning de slechtste zaterdag uit ons leven.

Uitslag: 3-1
Doelpuntenmakers: Nort en Mitch
Man van de wedstrijd: Nick

Deze week stond een uitwedstrijd met Udi A4 op het programma. De vorige wedstrijd tegen Udi was behoorlijk uit de hand gelopen. Noud dronk de teamvoorraad knoflooksaus op en het hele team werd wild. Dit keer deden we onze best om dit niet opnieuw te laten gebeuren. Noud mocht de afgelopen maand geen knoflooksaus eetwedstrijden bekijken en we hadden met het team 24 liter knoflooksaus speciaal voor Noud alleen gekocht. Dit moest Noud wel van andermans knoflooksaus kunnen krijgen en zou de wedstrijd wel rustig houden.

De heenreis was vrolijk en vrij. Het begon met een heerlijke rustgevende foto-tour langs alle monumenten in de regio. Zo stopten we voor een foto bij de omgewaaide paal, het huis van Noud (incl. Noud’s mama in de keuken), het beroemde meisje dat altijd langsfietst, jeu-de-boule-club PLOP en nog wat mensen die langsfietsten. Het hoogtepunt van de tour werd echter tot het laatst bewaard: een foto van een prekende Martijn in het wild!

Tijdens de foto-tour van een deel van het team, was de rest al aangekomen bij Udi en maakte de tas van de shirts, broekjes en sokken open. Een zure geur van oud zweet kwam de tas uit. Spelers vielen flauw en een dichte mist van stank vulde de kleedkamer. Het bleek dat de kleding de vorige week na de wedstrijd tegen festilent niet waren uitgewassen en gewoon nat in de tas waren blijven zitten. Hierdoor was er een flinke laag schimmel op de shirts gaan groeien. De paddo’s kon je er gewoon vanaf kloppen. Van de shirts kwam een verschrikkelijke geur die zelfs erger was dan als je de scheten van Harmen, Gerrit, Jéno, Joost, Noud en Wilm in een potje zou stoppen en dat zou mixen. Noud en Wilm over de geur: ‘Zelfs Marv ruikt nog beter dan de shirts en die gast stinkt jonge!’ Volgens bepaalde bronnen was Jilt de schuldige voor de staat van de shirts. Hij zou de wasbeurt hebben gehad. Jilt was het hier echter niet mee eens: ‘Ik hoefde de shirts helemaal niet uit te wassen, gelukkig heb ik heeeeeeeeeel toevallig wel m’n eigen sokken bij’.

De shirts werden aangedaan en na even flink kotsen, konden we dan toch echt met de wedstrijd starten. Het begin van de wedstrijd liep niet geweldig. We waren nog een beetje ziek van onze geur en Udi kwam snel op voorsprong. Deze voorsprong werd al snel uitgebreid en zo stonden we met 2-0 achter. Gelukkig hadden we Tim meegenomen en hij zorgde voor de 2-1. Het leek goed te gaan en met vlagen speelden we erg sterk. Op dat moment vond Wilm het echter nodig om een nieuw keeperstrucje te introduceren, de kamikaza duik. Nu hoor ik jullie al denken: ‘NOG een keeperstrucje? De schijnduik is toch het enige keeperstrucje?’ Dit blijkt echter niet het geval. Een Udi speler kwam richting de goal en schoot de bal. Wilm reageerde alert, hij maakte een mooie duik, ving de bal en vloog met bal en al de goal in! 3-1 voor udi. Wat een verschrikkelijke keeperstruc was dat, je kan nog beter 1200 porties babi pangang kopen en dat door de wc spoelen dan deze keeperstruc uit te voeren. Zelfs het NIET uitwassen van shirts is nog nuttiger dan deze absurde keeperstruc. Ik zou zelfs bijna zeggen dat het nuttiger is om een foto-tour met een disneyland parijscameratje te maken langs alle lelijke monumenten in uden, dan deze keeperstruc uit te voeren. Wilm over zijn nieuw bedachte truc: ‘Het was de bedoeling dat de aanvaller zo vol verbazing was van mijn vreemde duik, dat zijn hoofd zou ontploffen. Helaas had deze aanvaller het al verwacht en is de truc mislukt.’ Na deze uitleg werd de keeperstruc ineens een stuk nuttiger. Het was wel een beetje vervelend dat de uitleg zo lang duurde, dat we al lang de 4-1 tegen hadden gekregen. Dit werd ook de ruststand.

We moesten weer terug naar de stank in de kleedkamer. Nog nooit hadden we zo opgezien tegen de rust. Gelukkig bleek de geur mee te vallen en was de rust nog best goed toeven.

De tweede helft begonnen we veel sterker. Al snel maakte Nicky de 4-2 en hierna zelfs de 4-3. We zetten alles op alles om nog de 4-4 te maken. Helaas viel de goal er maar niet in. Martijn anticipeerde hierop door een tactische wissel door te voeren. We gingen alles of niets spelen. Jammer genoeg had Martijn er geen rekening mee gehouden dat we hier vet slecht in zijn. Het werd dus niets. De 5-3 vloog erin en hierna nog een stuk of wat meer.

Er was meer uit de wedstrijd te halen, maarja volgende keer beter. We hadden in ieder geval een lekker potje gevoetbald en dat is ook wat waard!!!

Uitslag: 7-3
Doelpuntenmakers: Nicky 2x, Tim

Op 27 maart was het weer eens zo ver. Al sinds 200 voor christus strijden ‘t Oventje en Zeeland erom wie het best is. Het begon al in de Romeinse tijd, waarin gladiatoren gevechten tussen de 2 plaatsen werden gehouden, iets laten in de middeleeuwen werden riddertoernooien gehouden om te kijken wie sterker was en in de jaren ’70 werden disco dancebattles gehouden om te kijken wie de meest groovy moves had.

In het dagelijks leven van vandaag is de strijd nog steeds te zien. Jan van Goerten strijd al jaren met de Tej Tat om de lekkerste frieten, café ‘t Oventje blijft ervoor zorgen dat z’n café gezelliger is dan de Kobus, onze schitterende omgewaaide paal blijft meer omgewaaid dan de palen in Zeeland en de molen op het Oventje probeert harder te blijven draaien dan die uit Zeeland. Maar de echte krachtmeting tussen ‘t Oventje en Zeeland is wel tussen de klassieker: VCO tegen Festilent en dan in het bijzonder VCO A1 tegen Festilent A2. Al sinds men (of in ieder geval de verslagen op onze site) kan herinneren is deze wedstrijd door VCO gewonnen. Je zou denken dat het dus weer een makkie moest worden.

Toch waren we zenuwachtig. We hadden een grote druk op ons doordat we de favoriet waren. Dat ons ook nog een laars bier werd beloofd bij winst, maakte de druk ook niet kleiner. Om een goede tactiek te bedenken lazen we de voetbalverslagen van vorige wedstrijden tegen festilent. We kwamen erachter dat Stef Rooijendijk in vorige wedstrijden uiterst effectief was tegen festilent. We hadden dus een Rooijendijk nodig! Zo werd Tim gevraagd om mee te doen. Onze tactiek zou zijn: achterin zorgen dat er geen bal doorheen kon en alle ballen op Tim geven.

Zo gezegd zo gedaan, zou je denken. Dit bleek echter moeilijker dan gedacht. Door een mooi schot werd het 0-1 voor festilent. Dit was helemaal niet zoals gepland, onze tactiek leek de prullenbak in te moeten. Toch probeerden we zo verder te gaan, we hadden namelijk echt geen zin om zelf nog moeite te moeten doen, waarom hadden we Tim anders bij? Gelukkig bleek het snel te werken. Uit een schitterende lange bal van Jéno, scoorde Tim. Eventjes later was het weer raak. Tim maakte na een solo zijn tweede goal. Hierna begon Nicky ook eventjes te laten zien wat hij kon en dit zorgde voor een ruststand van maar liefst 3-1.

De rust begon en we vonden het wel mooi geweest. Op alle mogelijke manieren probeerden we festilent te overtuigen om te stoppen met de wedstrijd en maar meteen naar het bier te gaan. Helaas lukte dit niet. Zelfs toen we met z’n alle enorm zielig keken, wilde festilent doorvoetballen. We baalden hier flink van, als we ergens een hekel aan hebben is het doorvoetballen (behalve als het vrijwillig is, dan is het echt puur genieten).

De tweede helft begon en festilent werd veel sterker. We moesten flink ons best doen om de goal achterin leeg te houden. Gelukkig lukte dit door fanatiek voetbal, met enorme inzet en soms een klein beetje venijn. Na een tijd zo gevoetbald te hebben was festilent enorm moe. Een toeschouwer die liever onbekend wil blijven, vertelde er het volgende over: ‘Festilent werd best moe.’ en als toeschouwers er dat over zeggen weet je wel hoe laat het is. Dit zorgde ervoor dat Nort een goede kans kreeg. Hij was doorgebroken, maar werd 5 meter voor het 16meter gebied neergehaald. Normaal gesproken de ideale plek voor een vrije trap, maar de scheids had meer zin in een penalty. Dat vonden wij ook wel een goed ideetje en Nort benutte hem door hem verschrikkelijk slecht in te schieten. Even later wist Jilt uit een vrije trap nog de 5-1 te maken en toen waren we helemaal blij. Dus dat was best fijn enzo…

Uitslag: 5-1
Doelpuntenmakers: Tim 2x, Nicky, Jilt, Nort

Al een tijdje geleden stond de uit-wedstrijd bij DSV op het programma. DSV is een klein onbekend clubje, zelfs nog kleiner en onbekender dan VCO (en dat is behoorlijk klein en onbekend). Wij wisten dan ook vrij weinig van deze club af. Het enige dat we wisten is dat de naam enorm veel op DAW lijkt. Dit leidde ertoe dat een van de auto’s vol sterspelers bij DAW belanden. Na een telefoontje met Martijn werd het misverstand bekend en Martijn zorgde dat de wedstrijd een half uurtje uitgesteld werd. Martijn had er niet op gerekend dat wij met onze creativiteit best een manier kunnen vinden om binnen 2 seconden van Schaijk naar St. thunnis te reizen. Er stond heel toevallig een vliegtuig voor ons klaar, zodat we nog net op tijd op het voetbalveld konden verschijnen. (Volgens sommige mensen was de auto echter helemaal niet naar Schaijk gereden, maar was het gewoon een grap. Dit is echter niet bewezen)

De warming-up werd enorm fanatiek uitgevoerd. Het hele sportpark was onder de indruk van onze warming-up en veel mensen vroegen zich af of het niet iets te fanatiek was voor een warming-up, wij waren echter van mening dat een warming-up NOOIT te fanatiek kan zijn.

De wedstrijd begon en het ging fucking slecht. Het leek echt heeeeeeeelemaal nergens op. Dit is dus het duidelijke bewijs dat fanatieke warming-ups nou juist negatief werken op de voetbalprestaties. We willen dus iedereen aanraden nooit een warming-up fanatiek uit te voeren.

Door ons slechte voetbal stond de stand na de eerste helft al op flink wat – 0 in het voordeel van DSV. Ik zal daarom in plaats van het praten over de eerste helft een interessant weetje vertellen over het 50 jarig bestaan van VCO.

VCO is opgericht op 1 augustus 1960. Dit is een enorm legendarische dag. Het wordt ook wel eens de dag van de onafhankelijkheid genoemd. Het Oventje werd na een jaren lange, bloederige opstand eindelijk onafhankelijk van Zeeland door middel van een eigen voetbalclub, maar ook Dahomey (tegenwoordig beter bekend als Benin) werd onafhankelijk van Frankrijk. Dit was heel fijn voor de inwoners van Dahomey. Ze hoefden eindelijk geen Frans meer te spreken en hoefden nooit meer deux baguettes te eten. Jullie kunnen je natuurlijk wel voorstellen dat het fijn is om geen Frans te hoeven praten, aangezien deze taal verschrikkelijk is, maar zullen minder blij zijn als je geen baguette meer kan eten. Als je echter het gebit van een gemiddeld mens uit Dahomey bekijkt zul je concluderen dat het met zo’n gebit verschrikkelijk moet zijn om een harde krokante baguette op te eten en deux baguettes moet dan helemaal een hel zijn.

Behalve de onafhankelijkheid op 1 augustus 1960 heb ik nog meer verbanden gevonden tussen VCO en Dahomey. Als je een spatie toevoegt krijg je Da homey, als je de e in een a verandert en de y in een r (zoals je regelmatig doet op een gemiddelde woensdagmiddag) krijg je De homer. Homer is een van de hoofdpersonages uit the Simpsons en de favoriete tekenfilmheld van vele VCO A1 spelers. Dit kan bijna geen toeval zijn. Door al deze overeenkomsten stel ik voor om dit jaar een vriendschappelijke wedstrijd (inclusief barbecue) te organiseren tussen VCO en het voetbalteam van Dahomey. Onder de bbq kunnen we liedjes maken/zingen over onze onafhankelijkheidsstrijd en afleveringen van the Simpsons kijken. Ik verwacht dat het bestuur iets zal regelen.

Nu verder met de wedstrijd. De tweede helft ging beter dan de eerste helft. We hielden de goal lang schoon, maar kregen uiteindelijk toch een tegendoelpunt. Misschien zelfs meerdere maar dat heb ik uit m´n geheugen verdrongen.

Bedankt voor het lezen en ik verwacht jullie allemaal bij de vriendschappelijke wedstrijd+barbecue in Dahomey.

Uitslag: Flink wat+1 – 0

ps. HA-HA jullie dachten door te titel zeker allemaal dat dit een prijsvraag was. Balen voor jullie, het is gewoon een voetbalverslag!

Het moet niet gekker worden. Voor de tweede week achter elkaar werd de wedstrijd deze zaterdag niet afgelast. Ondanks dat vele mensen dachten dat het wel weer 6 weken zou duren voor de volgende wedstrijd door zou gaan, moesten we weer vroeg op het veld staan. De tegenstander van deze week was JVC. In de uitwedstrijd tegen JVC speelden we verschrikkelijk, wat leidde tot een 9-0 nederlaag. De vooruitzichten naar deze wedstrijd toe waren dus niet al te goed.

Gelukkig hadden we zaterdag een geheim wapen achter de hand. Dit zou namelijk de debuutwedstrijd worden van Harold van Beusekom. Iemand met BEUS in de achternaam moet natuurlijk wel een enorme toevoeging zijn voor ons team. Harold is een speler afkomstig uit het pittoreske dorpje Langenboom. Al op jonge leeftijd bleek Harold een natuurtalent. Volgens sommige legendes werd hij geboren met de bal aan de voet. De meeste mensen geloven daar geen zak van, want in de buik van de gemiddelde vrouw is veel te weinig plaats voor een kind plus bal (bewijs: kind+bal= veel ruimte, buik vrouw= minder ruimte). Harold kreeg een spartaanse opvoeding en kan goed lopen (zie foto). Al met al moeten we met Harold van BEUSekom JVC wel kunnen verslaan!

We speelden deze wedstrijd lekker thuis dus waren heerlijk aan het toeven bij het kleedlokaal toen JVC aankwam. Alles leek koek en ei tot we merkten dat JVC rode shirts hadden. Dit terwijl dat iedereen weet dat rood de kleur is van: curry, ketchup, tomaat, brandweerauto’s, vuur, bloed en VCO. De vuile honden hadden dus onze clubkleuren gejat! Aangezien het vrij verwarrend is als twee teams in dezelfde clubkleuren spelen, moest één van ons andere shirts aan. Gelukkig heeft VCO hiervoor speciale shirts ontwikkeld, zogenaamde uitshirts. Zoals de naam al verteld moet de uitspelende ploeg deze shirts aan. Hier waren we enorm blij mee aangezien de shirts enorm lelijk blauw zijn, vreemd ruiken en er ‘Supportersclub VCO’ opstaat. Na flink wat gezeur gaf JVC eindelijk toe en trok de shirts aan, zodat we zaterdag tegen onze eigen supportersclub moesten voetballen.

De wedstrijd begon met veel gelach. De supportersclub shirts zagen er echt niet uit en al dit lachen maakte het voetbal voor ons onnodig moeilijk. Verder hadden we nog een flinke wind tegen en zoals ons mam altijd zegt: ‘Een flinke wind tegen is slecht toeven, want dan kan je niet lekker vooruit zoeven!’ Zo gebeurde het ook dat tijdens een hoekschop de bal keihard onze goal inwaaide en JVC met 1-0 voor kwam. Gelukkig gaven we de moed niet op. Joost wist de bal mooi voor te zetten en Nick kon de bal lekker inschieten. 1-1! Zo gingen we de rust in.

In de rust deden we van zo’n typische rustdingetjes: slapen, scrabbel, monopoly, bbq’en, fop-telefoontjes maken, belletje trekken en nog veel meer van dat soort kwajongensstreken.

Dit leidde ertoe dat we de tweede helft vol goede moed begonnen. We deden leuke dingetjes zoals scoren. Noud maakte de 2-1 vanaf een mooie afstand. Hij haalde de bal vol uit en gek genoeg ging de bal nog in het net ook. Veel mensen verwachten dat Noud de bal voor de wedstrijd had omgekocht om zo mooi in het net te gaan, maar uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat Noud helemaal geen geld heeft en dus nooit een bal om kan kopen.
Later in de tweede helft werd het nog tragischer voor ‘supportersclub VCO’. Bij een vrije trap stond de keeper van JVC direct achter de muur waardoor Jilt de hele rechterkant had om de bal in te plaatsen. Dit deed hij zakelijk, waardoor VCO A1 met 3-1 won. Eindelijk weer een overwinning voor jullie favoriete voetbalteam!

Nu kwam de helft waar het allemaal om ging. In de derde helft zou Harmen eindelijk de laars bier krijgen die hij al zo lang verdiende, na een weddenschap over de overleidingsdatum van Jéno’s hond. Het duurde even, maar toen stond hij er: de schitterende laars, gevuld met heerlijk goudgeel bier. De schuimkraag lachte ons toe! Wat is het leven toch mooi als je een VCO A1′er bent! Op naar volgende week.

Na maar liefst 6 weken van afgelaste wedstrijden stond er zaterdag een uitwedstrijd met Olympia ’18 op het programma. Iedereen verwachtte dat er zaterdagochtend nog een enorme sneeuwstorm, orkaan, tornado, onweersbui of hagelstorm zou ontstaan zodat, deze wedstrijd ook afgelast zou worden. Dit bleek niet het geval en dit leidde ertoe dat meer dan de helft van het team te laat was, inclusief Jos de trainer (in de volksmond ook wel Sjon de trainer genoemd). De enige die niet op kwam dagen was Wilm. Wilm heeft er namelijk een schijthekel aan als wedstrijden niet afgelast worden en was zaterdag speciaal hierdoor op vakantie gegaan (zie foto voor sfeerimpressie van Wilms vakantie).

Nadat we zo goed als compleet waren begonnen we aan de lange reis naar Boxmeer. Het beloofde een verschrikkelijke reis te worden. Boxmeer ligt namelijk 2304 km ver weg, ongeveer in de buurt van Oekraïne en als we ergens een hekel aan hebben is het aan Oekraïne (en ook wel een beetje aan 2304 km rijden). Met frisse tegenzin stapten we in de auto. De reis begon als een hel. We hadden niks te doen en waren gedoemd om met elkaar te praten. Als jullie ons team een beetje kennen, weten jullie hoe erg het is om met ons te praten, dat is echt niet iets dat je 2304 km lang volhoudt. Toen we het Oventje bijna uit waren, vonden we gelukkig onze redding. In de auto van Sjon (of Jos) lag een mysterieus cassettebandje (voor de jongere lezers onder ons even een geschiedenislesje: een cassettebandje is de cd van de 20e eeuw, tot de jaren 90 was het enorm populair.) Op het cassettebandje stond: ‘Sjoerd’. Blijkbaar kwam dit bandje uit de tijd dat Sjoerd nog een DJ was en zijn eigen cassettes mixte. We stopten het bandje in de cassettespeler en konden onze oren niet geloven. ALLE klassiekers uit de jaren ’90 vlogen ons om de oren.
We gingen helemaal uit ons dak. Nummertjes als There’s no limit van 2unlimited, We’re going to Ibiza van de Vengaboys, Kiss kiss van Tarkan (beter bekent als die kerel die altijd zingt: humz ama humz a muhahahaaaa enze humzamahumza uhahahahaaa humzamahumza uhahahahaa ama humzamahumzaaa Mwah Mwah) en als klapper op de vuurpijl: Narcotic van Liquido (beter bekent als: dat nummertje waarop iedereen bier gooit). De reis veranderde in één groot feest. De hele auto werd onder het bier gegooid en binnen no-time waren we in Boxmeer.

We gingen naar het kleedlokaal en de opstelling werd bekend gemaakt. Er waren geen verrassingen behalve dat Ritse de doelmanpositie van Wilm overnam. Geen gekke keuze op zich. Zoals de trouwe VCO A1 fans zich nog zullen herinneren, was er in de thuiswedstrijd tegen Olympia enorm veel rook over het veld en wat kan je in zo’n situatie beter doen dan een roker in de goal zetten?

Na een toespraak van een Martijn die enorm beus was, konden we aan de wedstrijd beginnen. Het begin van de wedstrijd ging redelijk. Helaas was dit maal geen rook op het veld waardoor onze keeperstacktiek niet werkte. Zonder de rook was het zonlicht iets te fel voor Ritse. Olympia profiteerde hieruit en scoorde de 1-0. De rest van de helft bleven Olympia en VCO A1 tegen elkaar opgewassen, wat leidde tot de ruststand van 1-0.

De tweede helft dacht Noud: ‘Laten we lekker link gaan doen.’ Hij pakte de bal, maakte een geweldige solo en schoot de bal recht in de kruising 1-1!!! Iedereen in het team stond versteld. Dit leidde ertoe dat Olympia meteen kon scoren en we stonden weer achter met 2-1.
We deden hard ons best om nog te scoren, maar tevergeefs. We waren te moe van het party’en op de jaren 90 muziek om nog genoeg te kunnen presteren. Zelfs onze nieuwe aanwinst Bart Emons (om verwarring met Bart Broeksteeg te voorkomen, zullen we hem in de komende verslagen Bert noemen) kon er geen verandering in brengen. Olympia zag uiteindelijk nog een kans en maakte zelfs de 3-1.

De wedstrijd was afgelopen en we waren geschokt van de nederlaag. Niemand durfde iets te zeggen. We stapten stil in de auto en reden naar huis. Gelukkig kwam Noud op het idee om het bandje weer op te zetten. Het dak ging eraf en het werd een lomp feest. Eind goed, al goed….

Uitslag: 3-1
Doelpuntenmakers: Noud

Het was een mooie tijd… Maar liefst twee maanden lang konden we zaterdags heerlijk op de bank blijven zitten en hoefden we helemaal niks uit te voeren. Een winterstop zonder oefenwedstrijden erin was geweldig bevallen. Ik kan het jullie allemaal aanraden om komende seizoenen ook zo min mogelijk oefenwedstrijden te spelen. Dat is echt puur genieten.

Zaterdag kwam er een eind aan deze tijd en begon het seizoen weer voor ons met een uitwedstrijd tegen het frivole gezelschap uit Oeffelt: de Zwaluw A1 (ik zou nu allemaal flauwe grapjes kunnen maken over vogels, maar dit ga ik niet doen. Mijn goede voornemen is om minder flauwe naamgrapjes te maken in 2010). Op papier een eitje, de Zwaluw speelde voor de winterstop maarliefst 2 klasses hoger dus je moet wel verschrikkelijk slecht zijn, wil je in 1 keer, twee klasses naar beneden gaan! Om een of andere rare reden dachten Noud en Wilm toch dat we met 10-0 zouden verliezen.

Het avontuur begon en we vertrokken in een bepaalde richting. Niemand wist waar Oeffelt lag dus we hebben maar een beetje rondgereden en na 3 uur kwamen we toevallig in Oeffelt aan. In het hele dorp hingen vlaggetjes, het was de inwoners dus al ten gehore gekomen dat de enige echte VCO A1 in het dorp zou komen. We willen de Oeffeltnaren erg bedanken voor dit warme welkom. De volgende keer zou het leuk zijn als ze ook voor muziek, gratis bier, snickers en een fanfare zouden zorgen, maar vlaggetjes waren ook wel oke.

Aangekomen bij de Zwaluw wilden we het liefst meteen beginnen. Een flink aantal mensen wilde al een half uur voor de wedstrijd de warming up gaan doen. Wat een instelling! Je kan zien dat die 2 maanden rust de teamgeest enorm goed heeft gedaan! Een kwartier voor de wedstrijd begon de warming-up dan echt. Noud introduceerde hierbij een nieuw warming-up snufje: ‘Als je tijdens de warming up een snicker in je sok doet, kan je ieder moment even de snicker eruit halen, zodat je lekker iets hebt om op te sabbelen. Sowieso geeft een snicker veel energie dus je energievoorraden worden helemaal aangevuld.’ Tip: Voor 0,60 euro kan je in de kantine een snicker kopen om het zelf uit te proberen!

Na een snickerige warming-up begon de wedstrijd. We betraden het hoofdveld en zagen een schitterend scorebord staan. Het was zwart waarop elektronisch met rode cijfers de score EN de speeltijd te zien waren. Als we dit soort scoreborden bij VCO hadden, zouden er iedere wedstrijd zeker 30000 toeschouwers komen, jammer genoeg blijft dit aantal zonder scorebord altijd beperkt tot 3 toeschouwers, waarvan er 2 de reserves zijn. (Tip: Voor 2785,- kan je op: euro http://voetbalmateriaal.com/scoreborden/voetbal/foot-300-6.html een scorebord kopen om het zelf uit te proberen).
De eerste 2 minuten van de wedstrijd gingen erg goed. We speelde schitterend combinatievoetbal en waren de bovenliggende partij. Helaas kreeg de Zwaluw na deze 2 minuten het overwicht en kwamen we niet veel verder dan verdedigen. Na 19 minuten (dit konden we perfect bijhouden op het elektronische scorebord) kwamen de eerste grote problemen. De Zwaluw brak door aan de zijkant en kon na een voorzet tot de 1-0 komen. We werden hierdoor verward en het lukte de Zwaluw om snel hierna de 2-0 te maken.

Jéno vond dit er zo makkelijk uit zien dat hij het ook wel eens wilde proberen. Hij besloot een eigen doelpunt te maken. Na een voorzet schoot hij de bal er perfect in. Helaas had de scheids een hekel aan Jéno en floot voor buitenspel. Het duurde hierna niet lang voordat de 3-0 wel kwam en zelfs de 4 en 5-0 vlogen ons om de oren. Tijd voor de rust!

De 2e helft besloten we om maar naar het fantastische scorebord te kijken, dat zag er vast beter uit dan de wedstrijd. Gek genoeg liep de verdediging beter dan in de eerste helft en voor lange tijd gebeurde er niks op het scorebord. Zonde dat zo’n ding van 2785,- euro 30 minuten lang niks staat uit te voeren. In de 75e minuut kwamen we op een geweldig idee. Ondanks dat het bord 2785,- euro heeft gekocht, was het niet in staat om getallen boven de 9 weer te geven. Als we dus nog 5 tegendoelpunten kregen, zou er 0-0 verschijnen en zouden we gelijkspelen. We gooide de hele verdediging open en besloten nog een penalty weg te geven. Zo werd het al snel 9-0. De spanning was om te snijden. Er was weinig tijd en er moest nog een doelpuntje bij. Helaas stopte de Zwaluw met scoren. Met man en macht probeerde we nog een eigen doelpunt te maken, maar zelfs dit lukte ons niet. Er werd afgefloten.

Zo verloren we deze wedstrijd met 9-0, maar omdat de voorspelling van Noud en Wilm was dat we met 10-0 zouden verliezen hebben we eigenlijk met 0-1 gewonnen (10-9=1). Al met al niet slecht voor een eerste wedstrijd!

Uitslag: 0-1
Doelpuntenmakers: niemand